دلنوشتهی یک واحد انسان

دور از جون همتون... یه سری آدما خیلی احمقن... خیلی ... اون قدری که آدم تعجب میکنه که یکی چجوری میتونه اینقدر احمق باشه! اینقدر بی مبنا و منطق حرف بزنه... واقعا مسخرس... منو باش خودمو واسه کی پایین میوردم... ... سرم درد میکنه اعصابم خورده به خاطر قولایی که به خانم ز.س داده بودم نمیتونستم خیلی حرفا و خیلی جوابایی که درخورش بود رو بهش بگم... نگفتمو ریختم تو خودم... حالام سنگینم... حالم دوباره خوب میشه خیلی خیلی زود... از اون دفعه که اون گندو بالا اورد که بدتر نیست...

تو حیاط... رو به آسمون... هروقت که دلم بگیره... هروقت که غدداشکیم کارشو شروع کنه... اشکام از رو شقیقه هام رد میشه... خیسشون میکنه... سرد...راهشو ادامه میده... لای موهام قِل میخوره... زیر سرم آروم میگیره... با اینکه چشام پر اشک میشه... ولی خوب میبینم آسمونو... ولی ستاره ای نمیبینم... زندگیمو توش میبینم اینه که آسمون میشه "پرده سینما"ـی فیلم "زندگی من"... ... هووووفففف... خیلی نامنظم نوشتم ولی واقعا ذهنم نامنظمه بیخشید......

بسم الله... ... تنهایی رو خیلی تجربه کردم... تو اوج دوران زندگیم... دورانی که نیاز داشتم به همه ی اون چیزایی که یه جوون نیاز داره... xa0...

زندگی ادما جورای خاصیه - یه وقتایی حالت خوبه و میتونی بروزش بدی که خوب این بهترین حالته. هم خودت خوبی،هم بقیه خوب میشه حالشون(حالا هرچقدرم کم) -یه وقتایی حالت خوبه ولی... (در ادامه بخوانبد...)...