دور!

دلم میخواد برم...

یه جای دور...

پر از درخت...

پر از سکوت...

همه افکارم رو مرور کنم...

همه چیزو...

از کجا تا کجا...

آرومم از اینکه فهمیده شدم

نا آرومم از اینکه دوباره فهمیده نمیشم

غمگینم از خاطره هام

خوشحالم از آینده...

که البته اگه مثبت بهش نگاه کنم

نمیدونم میشه یا ن

ولی میدونم که افق روشن رو باید ساخت...

که من توش خبره نیستم:)

دلنوشتهی یک واحد انسان...