عمل

-مامان! نمیذارن بیام بالا...توروخدا شما بیا پایین من برم پیش علی...معلومه از الان چقدر گریه کردی دیگه...بیا پایین قربونت بشم...بیا عزیز دلم

.

.

.

رفتم بالا...

صدای دادش از توی راهرو به گوش میرسید...

صدایی که انگار میخواست خفه بشه ولی نیروی حنجره ها قوی تر از این حرفا بود...

اومدم تو...

نگاه پیرمردی که روی تخت کنارش بود با پیر زن کنارش و دختر جوون پایین تخت به من دوخته شد...

یه سلام خشک و خالیی کردم و با قدمای بلند رفتم سمتش...

بابا بالا سرش بود...

داشت ازش فیلم میگرفت...

داشت رجز میخوند...

چشماش باز بود...

کاسه ی خون بود...

ولی معلوم بود تو یه عالم دیگست...

شعرای محشری میخوند...

در وصف امام حسین...

بلند بلند...

مدح و ثنا میخوند...

دست راستش کامل بالا بود و به حالت اشاره به آسمون...

شعرایی میخوند که حتی پرستارا هم کف کرده بودن!

دختر جوونی که همراه بیمار بغض بود گفت:فقط یه عبا کم داری بری بالا منبرها

سعی کردم بهش چپ نگاه نکنم فقط...

مثل بارون اشک میریختم...

کم کم داشت کم حال تر میشد...

یه دفعه برگشت بهم نگاه کرد...

+اورژانسه!؟

-ن عزیز دلم...تو اتاقتی...عملت تموم شد؟

+خوب عمل کرد؟!

-(دلمو خون کردی با این حرفت که!) آره عزیز دلم...خوب خوب

با بیحوصلگی خوابید...

...

حسین جان...

میبینی برادرمو!

میبینی چقدر دوستت داره؟!

میبینی با اینکه به هوش نبود،تا تصویر حرم امام علی رو پخش کرد بلند داد زد "یاعلییی...کاش میشد بیام!"

یاعلی...

به حق بزرگیت...

یا فاطمه...

به حق وجودت،که عالم استواره به نگاهت

یا حسن...

ای کریم...ای بزرگوار

یا حسین...

یا ثارالله...آقا نوکرتو ببین...ببین حالش چجوریه...کمکش کن

آقا خواهشت میکنم...بیین نوکرتو...فکش رو عالی جوش بده...دردشو به حق بزرگیت کم کن...تحملشو زیاد کن

...

اللّهمّ صلّ علی فاطمهٔ و أبیها و بعلها و بنیها و السّرّ المستودع فیها بعدد ما أحاط به علمک

...

التماس دعا

دلنوشتهی یک واحد انسان...